بسيار - در مناسبتها - آورده شده است . اينك به سه حديث از آنها توجّه كنيد : حديث 1 - الإمام الباقر « ع » : . . . ليس من شيعتنا من له مائة ألف ، و لا خمسون ألفا ، و لا أربعون ألفا ، و لو شئت أن أقول : ثلاثون ألفا لقلت . و ما جمع رجل قطَّ عشرة آلاف من حلَّها . « 1 » امام باقر « ع » : . . . از شيعيان ما نيست كسى كه صد هزار [ درهم ] داشته باشد ، و نه پنجاه هزار ، و نه چهل هزار ، و اگر بخواهم بگويم سى هزار خواهم گفت . و هيچ كسى هرگز نتوانسته است از راه حلال ده هزار [ درهم ] به دست آورد . ، در جاهايى از اين فصلها گفته‌ايم كه « مبلغ » هاى يادشدهء در اين حديث و مانندهاى آن ، به مقتضاى هر زمان و شهر و محيط زندگى تعيين مىشود . پس آنچه در احاديث آمده است عنوان چارچوب دهى و مرزگذارى دارد نه تعيين قطعى . و اختلافى كه در ذكر « مبلغ » در اين احاديث به چشم مىخورد ، بر همين امر دلالت دارد . دقت شود . نيز رجوع كنيد به فصل بيست و پنجم ، « نگاهى به سراسر فصل » ، بند هفتم . « 2 » 2 - الإمام الصّادق « ع » : المال أربعة ألف ، و إثنا عشر ألف درهم كنز . و لم يجتمع عشرون ألفا من حلال . و صاحب الثّلاثين ألفا هالك . و ليس من

--> « 1 » « بحار » 72 / 66 . از كتاب « السّرائر » ، ابن ادريس حلَّى . « 2 » ( در همين جلد ) .